به نام خدا

وبلاگ گروهی من و دوستم چراخلو : تو رو خدا کلیک کنید !

به نام خدا

 سلام !!!!!

 

خوشبختانه با استفاده از امکانات داخلی ویندوز می توان یک درایو مجازی ایجاد نمود. البته شاید نتوان

 

قابلیت های ویژه ای را که سری نرم افزارهای جانبی و تخصصی در این رابطه، در ساخت درایو مجازی

 

بکار می برند ایجاد نمود، اما ساخت یک درایو مجازی آن هم بدون نرم افزارهای جانبی، خالی از جدابیت نخواهد بود.

 

قبل از شروع عملیات لازم است ذکر کنیم، ایجاد چنین درایوهایی هیچ ربطی به پارتیشن بندی هارد

 

دیسک ندارد و سلامت سیستم عامل شما را به خطر نخواهد انداخت. بنابراین نگران از دست رفتن

 

اطلاعات خود نباشید. ضمناً اگر خوشتان نیامد، راهی برای از بین بردن درایو مجازی وجود دارد. برای

 

ایجاد آن به سراغ فایل اجرایی Subst.exe می رویم. این فایل در پوشه system32 که در پوشه Windows

 قرار گرفته موجود است. این فایل به همراه سیستم عامل داس ارائه شده و با اجرای آن در حالت

 

اولیه کار، هیچ عکس العملی را شاهد نخواهید بود. کلمه Subst برگرفته از کلمه Substitution به

 

معنای جایگزینی و علی البدلی است و در حقیقت برای جانشین کردن یک دایرکتوری به عنوان یک

 

درایو بکار می رود. به این معنی که با اجرای این دستور می توانید محتویات یک فولدر خاص را به یک

 

درایو تبدیل کنید و آن را در کنار سایر درایوها، در My Computer نشان دهید. ضمنا چنین درایوهایی را

 

به سادگی می توان به صورتهای مختلف سفارشی و مدیریت نمود و مثلا به راحتی آنها را مخفی

 

نموده یا بر روی آنها رمز گذاشت و یا انتخابهای ابتکاری دیگر که می تواند نیازهای شما را در زمینه

 

های مختلف جوابگو باشد. کاری که در مورد درایوهای معمولی، به سختی و با دردسر امکانپذیر است.

 

مسلما عملیاتی مانند کپی و کات فایل ها، یا حتی نصب برنامه ها در درایوهایی که به این روش ایجاد

 

می شوند، به سادگی مقدور خواهد بود، اما در مورد عملیات سیستمی مانند فرمت یا اسکن دیسک، این اعمال چگونه از این Subst استفاده کنیم؟

 

به Run یا Command Prompt ویندوز وارد شوید (Run در خود منوی استارت ویندوز موجود است و

 

همچنین برای ورود به Command Prompt در فیلد Run ، کلمه cmd را تایپ و اینتر کنید). حال باید

 

دستوری مطابق زیر را تایپ کنید(شکل کلی فرمان) :

Subst NewDriveName: Folder Direction

 

به گمان بسیار زیاد، نیاز به توضیح چندانی نیست که NewDriveName نام درایو جدیدی است که قصد

 

دارید ایجاد کنید. دقت کنید که این نام مشابه نام درایوهای موجود نباشد و Folder Direction نیز مسیر

 

پوشه ای است که قصد دارید آن را به صورت درایو مجازی در بیاورید. برای نمونه، مثال های زیر،

 

درایوهایی با نام K و L ایجاد خواهند کرد.

 

درایو K جایگزینی برای محتویات پوشه C:\part و درایو L چایگزینی برای مسیر C:\ Program File\Adobe .

Subst K: C:\part

Subst L : C:\ Program Files\Adobe

 

توجه: مدت دوام این درایوهای مجازی بعد از Restart سیستم پایان  می پذیرد و در واقع با یک بار Restart سیستم ، دیگر این درایوها را نخواهید دید. برای جلوگیری از این امر، چندین راه وجود دارد:

 

 

در سیستم عامل های Dos و Win9x ساده ترین راه، ویرایش فایل Autoexec.bat خواهد بود. این فایل

 

را در درایو C بیابید و خطوط مربوط به Subst را در آن تایپ کنید تا در هر بار ریستارت سیستم، به تبع آن Subst ایجاد شود. در سیستم عامل های XP و 2000، بهترین و راحترین کار این است که یک فایل

 

اجرایی با پسوند .bat یا همان BatchFile ایجاد کنیم و خود فایل یا Shortcut آن را در استارتاپ سیستم

 

قرار دهیم. یا می توانیم مسیر را در رجیستری ایجاد کنیم.

 

حال چگونه فایل اجرایی یا همان BatchFile را ایجاد کنیم. مسیر زیر را برای باز کردن یک صفحه notepad طی کنید:

Start \All Programs\Accessories\notepad

 

از منوی فایل Save as را نتخاب و در مسیری دلخواه، فایل را با پسوند bat ذخیره کنید. حال به سراغ

 

فایلی که ایجاد کرده اید بروید. بر روی آن راست کلیک و Edit را برگزینید و دستورات مربوط به Subst را

 

در آن تایپ و فایل را ذخیره کنید. حال نوبت به مسیردهی این فایل در رجیستری می رسد. به

 

رجیستری وارد شوید(برای ورود به رجیستری در Run تایپ کنید Regedit بعد Ok را بزنید)

 

و مسیر زیر را طی کنید:

HKEY_CURRENT_USER\SOFTWARE\Microsoft\Windows\

Current Version\Run

 

حال در بخش سمت راست محیط رجیستری راست کلیک کرده و پس از انتخاب گزینه New گزینه String Value را انتخاب و سپس یک نام به ارزش ایجاد شده داده و با دابل کلیک بر روی آن در قسمت Value Date، آدرس BatchFile را که در مرحله قبل ایجاد کرده اید، وارد کنید. حال بر ok کلیک و از

 

رجیستری خارج شوید. اگر مراحل را درست طی کرده باشید این بار با ریستارت ویندوز، درایوهای

 

مجازی دوباره ایجاد خواهند شد. ضمنا اگر پشیمان شدید و قصد حذف درایو مجازی را داشتید، به این

 

صورت عمل کنید:

 

پس از پاک کردن دستورات اضافه شده در فایل Autoexec.bat در سیستم عامل های Dos و Win9x و

 

یا پاک کردن Shortcut یا خود فایل bat از Startup سیستم و یا پاک کردن ارزش رشته در رجیستری

 

برای سیستم عامل های XP و 2000 ، سیستم را یک بار دیگر ریستارت کنید. اگر هم بخواهید این کار

 

را بدون ریستارت انجام دهید، کافیست  در Run یا Command Prompt دستور زیر را تایپ کنید:

Subst NewDriveName: /d

 

که NewDriveName نام درایوی است که قصد پاک کردن آن را دارید .

به نام خدا

 سلام !!!!!

 بسياري از ما در هنگام كار با ويندوز ناگهان به مشكل هنگ كردن برنامه ها برخورد كرديم. اين مشكل مواقعي پيش مي آيد كه برنامه نتواند فايلهاي سيستمي خود را به درستي بارگذاري كند و ... در اين هنگام ما به سرعت كليدهاي تركيبي Ctrl+Alt+Del را زده و از صفحه Task Manager برنامه مورد نظر را End Task ميكنيم. همه اين را قبول دارند كه در ويندوز XP اين كار به طرز شگفت انگيزي نسبت به ويندوزهاي سري 9X سريعتر شده و ديگر كمتر مشكل Restart پيش مي آيد. اما شايد براي بعضي ها سرعت End Task يك برنامه بسيار كند باشد تا جايي كه حتي شخص مجبور به Restart شود. در اينجا يك نكته اي وجود دارد كه با اعمال آن ميتوان سرعت End Task كردن يك برنامه را افزايش داد. اين روش حتي باعث ميشود كه اگر براي برنامه اي مشكل پيش بيايد آن برنامه به سرعت متوقف شده و ديگر مشكل هنگ كردن و يا كرش كردن سيستم پيش نيايد.
براي اين منظور مراحل زير را انجام دهيد : ابتدا از طريق Run وارد قسمت Regedit شده و كليد زير را بيابيد : <:P:>HKEY_CURRENT USERControl PanelDesktop <:P:>سپس در صفحه سمت چپ به دنبال كليدي به نام LowLevelHooksTimeout بگرديد. اگر اين كليد وجود نداشت يك كليد از نوع String به همين نام بسازيد. حال ميتوانيد يك عدد را برحسب ميلي ثانيه به دلخواه به آن اختصاص دهيد. اين مقدار همان ميزان زمان End Task را تعيين ميكند. براي مثال شما ميتوانيد عدد 3500 را كه معادل 3.5 ثانيه است را به آن اختصاص دهيد. اين ترفند در واقع باعث ميشود كه مدت زمان پاسخگويي برنامه Crash شده يا به عبارتي Hook شده در برابر ويندوز كاهش بيابد و ويندوز وقت اضافه اي را براي به اجرا در آوردن آن برنامه هدر ندهد و اين كار باعث ميشود كه در واقع برنامه مشكل دار به زور اجرا نشود و جلويش گرفته شود. اين ترفند ميتواند كارايي ويندوز را نيز بالا ببرد چون همان طور كه ميدانيد هنگ كردن سيستم خود يك عامل كاهش كارايي سيستم ميباشد كه با اين ترفند تا حدود بسيار زيادي از اين مشكل كاسته ميشود .

به نام خدا

 با این ترفند ها شما میتوانید یک جستجوی سالم و مفیدی را در سایت متورجستجوی قوی با نام گوگل داشته باشید.برای این کار شما میبایست این مقاله را خوانده و در حال جستجوی خود به این نکات توجه داشته باشید. امیدوارم که یک جستجوی خوب و کامل داشته باشید.
یک پیش درآمد: معنى گوگل
گوگل بر گرفته شده از كلمه Googlo كه به معنى "يك عدد يك و صد صفر جلوى آن" است كه توسط ميلتون سيروتا پسر خواهذر ادوارد كاسنر رياضيدان آمريكايى اختراع شده است. اين موضوع كه "يك عدد يك و صد صفر جلوى آن" در واقع نوعى شعار و در واقع مقصود موضوع است. بدين معنى كه گوگل قصد دارد تا سرويس ها، اهداف و اطلاع رسانى و اطلاعات خود را تا آن مقدار در وب در جهان گسترش دهد.

كشف كنيد كه چه كسانى به شما لينك هستند
بعضى كلمات، وقتى با يك دونقطه دنبال شوند، يك معناى ويژه اى را براى گوگل خواهند داشت. يكى از ىشترين كلمات براى گوگل عملگر :link است. پرسش link: به شما مقصد URL را نشان ميدهد. براى مثال، link:www.google.com به شما تمام صفحاتى را كه به گوگل لينك هستند را نشان ميدهد. شما در مقابل اين عملگر فقط ميتوانيد آدرس اينترنتى بنويسيد نه موضوع جستجوى خود را

راهنمائى های كلى
از زمانى كه گوگل فقط صفحات وبى را كه حاوى تمام كلمات موضوع شماست را برميگردند، تصحيح يا محدود كردن جستجو شما خيلى ساده است، چرا كه شما كافيست تا كلمات بيشترى را در مورد موضوع خود به جستجوى قبلى خود اضافه كنيد. با اضافه كردن كلمات بيشتر، نتيجه شما شامل زير مجموعه صحيحتر و دقيقتر خواهد بود.

منع کردن واژه ها
شما ميتوانيد تا كلمه اى را از جستجوى خود با گذاشتن علامت منفى ("-") در جلوى آن محروم كنيد. (مطمين شويد كه يك فاصله قبل از علامت منفى بدهيد.)

جسـتجوهاى عبارتى
در گوگل ميتوانيد تا با اضافه كردن علامت نقل قول، عبارتها / اصطلاحات را نيز جستجو كنيد. كلمان ميبايست داخل علامت نقل قول دوبل ("مانند اين!") باشند (مگر اينكه كلمات ويژه يا تركيبى باشند كه "+" لازم داشته باشند )

محدود به Domain
بعضى از كلمات به همراه يك دونقطه برا گوگل معناى بخصوصى را دارند. يكى از اين كلمات عملگر site: است. اين كلمه به همرا آدرس دامين در جلوى آن باعث ميشود تا جستجوى شما فقط در دامين يا سايت معين شده باشد.

با دسته بندی جستجو کن
فهرست راهنمای گوگل (در directory.google.com) راه آسانی را برای جستجو فراهم می کند. برای مثال اگر شما دارﻴﺪ برای «سمند» جستجو می ﮐنید، شما می توانید با جستجو در دسته ادبیات> شاهنامه، فقط صفحه های مربوط به «سمند» را پیدا ﮐﻨﻴﺪ و صفحه های مربوط به خودرو سمند و یا هر معنی دﻴﮕﺭ سمند را نشان نمی دهد.
پژوهش در دسته مورد علاقه، به شما اجازه می دهد که نتیجه پژوهش را به صفحه های مناسب خود محدود کنید.

جستجو پيشرفته
گاهی وقتها شما می تواﻧﻴﺪ با اضافه کردن واژه های ﺒﻴﺸﺘﺮ به واژه مورد پژوهش، نتیجه جستجو را محدودتر ﮐﻨﻴﺪ تا آن ﭼﻴﺰی را که می خواستید بگیرید ولی گوگل ترفندهای مختلفی را برای جستجو دارد که به شما اجازه می دهد:
پژوهش را به صفحه های ساﻴت داده شده ای محدود کن.
صفحه هائی که از ساﻴت مشخصی هستند را منع کن.
جستجو را به صفحه هائی که در زبان مشخصی هستند محدود کن
همه صفحه هائی که به صفحه وب داده شده وصل هستند را ﭙﻴدا کن
صفحه های وبی که به صفحه وب داده شده مربوط هستند را ﭙﻴدا کن
صفحه جستجو ﭙﻴشرفته گوگل، اعمال کردن خواص متعدد را به پژوهشتان را آسانتر می کند.

معرفی سايت به موتور جست و جوی گوگل
موتورهای جست و جوی زيادی وجود داره که مهمترين اونا : Google , Yahoo! , Altavista , MSN , Lycos , .... که از نظر کار تخصصی و تجربه گوگل حرف اول رو ميزنه و چون موتور جست و جوی ياهو هم شباهتهايی به گوگل در نتايج به دست اومده داره پس با معرفی کردن سايت به گوگل عملا ْاين کار رو برای ياهو هم انجام داديم. حالا بريم سر اصل مطلب. ميتونيد از اينجا سايت خودتون رو به گوگل معرفی کنيد. دقت کنيد که برای اين کار در کادر اول بايد آدرس وب سايت خودتون و در کادر پايينی کلمات کليدی و مرتبط با عنوان و مطالب اون رو وارد کنيد و در آخر هم دکمه پايينی رو بزنيد.تموم شد. حالا گوگل خودش ميره سايت شما رو جست و جو و آناليز ميکنه و در صورتی که مورد قبول واقع شد رتبه ای به سايت ميده که اون هم به عنوان سايت و مطالب کليدی سايت و عوامل ديگه بستگی داره .

به نام خدا

 سلام !

 در نظر بگيريد كه سرعت كامپيوتر شما مرتباً كمتر و كمتر می شود، برنامه های نرم افزاری زمان زيادتری برای اجرا شدن لازم دارند و زمان وارد شدن به يك سايت در اينترنت، بسيار طولانی می شود. اتصال به شبكه اينترنت، هميشه مقصر و علت اصلی در پايين آمدن سرعت كامپيوتر نيست، بلكه خود كامپيوتر، مهمترين علت آن است. تعداد برنامه ها، فايل های قديمی و حتی تنظيمات اشتباه، از دلايل كم شدن سرعت كامپيوتر هستند. 10 نكته مهم ذيل به كامپيوتر شما سرعت می بخشد :

1-استارت سريع!

اگر عمل Shutdown در كامپيوتر درست انجام نشود، كامپيوتر در استارت بعدی، برای اينكه هارد را از لحاظ داشتن خطا يا اشتباه چك كند، با برنامه Scandisk استارت می شود كه مستلزم صرف زمانی طولانی است. برای اينكه از اجرا شدن Scandisk جلوگيری كنيد، به ترتيب زير عمل كنيد:
از منوی استارت بر روی Run كليك كرده و بعد دستور msconfig را اجرا كنيد. سپس قسمت system configuration programs را باز كنيد و در قسمت Register، general كليك كنيد و سپس فرمان “ Scandisk after error by shutdown disabled “ را فعال كنيد. در آخر، همه پنچره ها را با دستور ok ببنديد و ويندوز را دوباره استارت كنيد.


2-از كار انداختن پخش آهنگ هنگام بالا آمدن سيستم

اگر كامپيوتر شما هنگام بالا آمدن سيستم، آهنگ پخش می كند، در صورتی كه آن را از كار بيندازيد، كامپيوتر سرعت بيشتری خواهد داشت. برای اين كار، به ترتيب از Start/Settings/Control Panel، قسمت Sounds and Multimedia را انتخاب كنيد. پس از آن، پنچره ای باز می شود. در آنجا مشخص شده است كه كدام قسمتها به همراه پخش آهنگ عمل می كنند. قسمتهايی كه با پخش آهنگ همراه هستند، علامت بلند گويی را در كنار خود دارند بر روی قسمتهايی كه می خواهيد پخش آهنگ آنها را غيرفعال كنيد، مارك بزنيد. سپس از منوی Name كه در زير آن قرار گرفته است، دستور None را انتخاب كنيد.


3-لغو دستور اجرای اتوماتيك برنامه ها

بسياری از برنامه هاهنگام استارت به طوراتوماتيك اجرامی شوند. آيا شما واقعاً به همه آنها احتياج داريد؟ برای اينكه از استارت شدن اتوماتيك اين برنامه ها جلوگيری كنيد، از منوی استارت، Run را انتخاب كرده و سپس دستور msconfig را اجرا كنيد. از طريق Register و بعد “ Auto Start “ قادر نخواهيد بود كه برنامه مورد نياز خود را به صورت مجزا انتخاب كنيد، بلكه فقط می توانيد علامت تيك (P) يا ضربدر (×) را از جلوی برنامه هايی كه نمی خواهيد اجرا شوند، برداريد.


4-پاك كردن برنامه ها

شما همواره برنامه هايی را از اينترنت Download می كنيد. برای پاك كردن آنها از برنامه Uninstall استفاده كنيد، كه آن را می توانيد به ترتيب از Start/Settings/Control Panel تحت نام Add/Remove Programs پيدا كنيد.
برنامه ای را كه می خواهيد پاك كنيد، مارك بزنيد و بعد بر روی آيكون Add/Remove كليك كنيد. بدين ترتيب، برنامه به طور كامل از كامپيوتر شما پاك می شود


5-ايميل های قديمی را پاك كنيد

ايميل هايی كه به خصوص با فايل های پيوست شده ( عكس، فيلم و فايل های موسيقی ) ارسال شده اند، سرعت و قدرت كامپيوتر را كاهش می دهند. به همين دليل، تمام ايميل های خود را به طور كامل بررسی كنيد و آنهايی را كه ديگر احتياجی نداريد، پاك كنيد.


6-Defragment كردن هارد

با دستور Defragment، هارد كامپيوتر خود را مرتب كنيد. خود اين كار، زمان می برد، ولی در عوض، سرعت كامپيوتر شما را بالا خواهد برد. برای اين كار از منوی استارت Programs/Accessories/System tools/Disk Defragmenter را كليك كنيد.
نكته: پس از شروع عمل Defragment، كامپيوتر را به حال خود بگذاريد و هيچ كار ديگری با آن انجام ندهيد.


7-عكس زمينه را غير فعال كنيد.

اين عكسها با وجود همه جذابيتی كه دارند قدرت و سرعت كامپيوتر را كم می كنند. بنابراين، بهتر است كه عكس پيش زمينه را برداريد. برای اين كار با كليك راست ماوس بر روی صفحه Desktop، Properties را انتخاب كنيد و در قسمت Background، دستور None را انتخاب كنيد.


8-فايل های موقت و آدرس های اينترنتی موجود در حافظه موقت را پاك كنيد

در حالی كه در اينترنت مشغول جستجو هستيد، Browser مثلاً (Internet Explorer) كپی سايت های بازديد شده را بر روی هارد قرار می دهد. اين كار، عمل جستجو را تسريع می كند، اما به تدريج مقدار زيادی اطلاعات جمع می شود كه سرعت كامپيوتر را كم می كند. بنابراين، بهتر است كه اين فايل ها را پاك كنيد. در Browser، از منوی بالای صفحه، Tools و سپس Internet Options را انتخاب كنيد و آن گاه بر روی Delete Files، Delete Cookies كليك كنيد.


9-كاهش ظرفيت فايل ها و آدرس های اينترنتی كه در كامپيوتر ذخيره می شوند.

پاك كردن هر روز فايل های موقت و آدرس های اينترنتی ، واقعاً اعصاب را خسته می كند. شما می توانيد Cashe خود را طوری تنظيم كنيد كه فقط اطلاعات كمی را بتوانيد ذخيره كنيد.
برای اين كار در Browser، Tools و سپس Internet Option را انتخاب كنيد. در پنجره باز شده بر روی قسمت Settings كليك كنيد. در آنجا قسمت Amount of disk space to use را برابر مقدار 1MB تنظيم كنيد.


10-روزآمد كردن ويندوز

شركت مايكروسافت به طور مرتب نسخه های update ويندوز خود را برای كاربرانش ارائه می دهد. در نتيجه، قادر خواهيد بود كه درايوها و فايل های جديد را به صورت رايگان Download كنيد. از منوی استارت، قسمت Windows update را انتخاب كنيد. با اين كار، ويندوز نصب شده بر روی كامپيوتر شما update خواهد.


مراقب ویروسها باشيد

بعضی از ويروسها اثر بسيار مخربی بر روی سرعت سيستم شما دارند به همين دليل بايد همواره يک آنتی ويروس قوی را بر روی سيستم خود نصب نمائيد و دقت کنيد داشتن قويترين آنتی ويروس بدون Update کردن آن عملاُ هيچ ارزشی ندارد .

به نام خدا

 سلام !

 همان طور که مي دانيد، يک هارد ديسک نو در ابتدا، داراي هيچ گونه پارتيشني نمي باشد و يا به اصطلاح مي گويند که هاردديسک )خام ( مي باشد. براي پارتيشن بندي يک هارد ديسک خام، نرم افزارهاي متفاوتي وجود دارد. اما يکي از ايده آل ترين آنها، برنامه معروف FDISK مي باشد.
قبل از شروع بحث پارتيشن بندي، مي بايست يک درک کلي از يک هارد ديسک داشته باشيد. به طور کلي اکثريت هاردديسکهاي پارتيشن بندي شده، داراي يک پارتيشن اوليه (Primary Partition) ، يک پارتيشن افزوده شده (Extended Partition)و درايوهاي منطقي (Logical Drives) که درون پارتيشن Extended قرار دارند، مي باشد.
اجرا کردن برنامه FDISK
براي اجراي برنامه FDISK، به يک ديسکت Startup ويندوز 98 يا ME احتياج داريد. بدين ترتيب که به وسيله ديسکت، بوت (Boot) شده تا کامپيوتر در محيط داس (DOS) بالا بيايد. پس از بوت شدن کامپيوتر به وسيله ديسک Startup، عبارت FDISK را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا به محيط برنامه FDISK وارد شويد.
شروع کار با FDISK
بعد از اجرا کردن FDISK ، صفحه اي نمايان مي شود که حاوي يک پيام طولاني مي باشد. در انتهاي اين پيام، سوال زير پرسيده شده است:
Do you wish to enable large disk support (Y/N)?
در اين صفحه، حرف Y را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا به منوي اصلي برنامه FDISK برويد.
منوي اصلي برنامه FDISK
منوي اصلي برنامه FDISK، شامل گزينه هاي زير مي باشد:
Current fixed disk drive: 1

Choose one of the following:

1. Create DOS partition or logical DOS Drive
2. Set active partition
3. Delete partition of Logical DOS Drive
4. Display partition information

Enter choice: [1]
ايجاد پارتيشن Primary
براي ايجاد کردن اين پارتيشن، در منوي اصلي برنامه، عدد 1 را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا گزينه هاي زير نمايان شود:

1. Create Primary DOS Partition
2. Create Extended DOS Partition
3. Create Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition

Enter Choice: [1]
سپس دوباره عدد 1 را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد. با انجام اين کار و پس از گذشت مدت زماني، پيغام زير به نمايش در مي آيد:
Do you wish to use the maximum available size for a Primary DOS Partition and make the partition active (Y/N)? [Y]
اين سوال به شما مي گويد که آيا مايل هستيد تمام فضاي هاردديسک را به پارتيشن Primary اختصاص داده و آن را فعال (Active) نماييد؟ مسلم است که همچين کاري براي يک هاردديسک با ظرفيت 40GB و يا بيشتر، غير معقول است. پس حرف N را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا پيغام زير نمايان شود:
Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

Maximum space availabe for partition is 38090 Mbytes (100%)

Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create a Primary DOS Partition: [38090]
حال در اينجا، مي بايست مقدار فضايي را که مي خواهيد به پارتيشن Primary خود اختصاص دهيد را بر حسب مگابايت و يا درصد وارد کنيد. بعد از وارد کردن مقدار مورد نظر خود، کليد Enter را فشار دهيد. پس از ساخته شدن پارتيشن Primary ، کليد ESC را بزنيد تا به منوي اصلي برنامه بازگرديد.
فعال کردن يک پارتيشن
پارتيشن فعال در واقع همان پارتيشني است که فايلهاي مورد نياز براي بوت سيستم در آن وجود دارد. اين پارتيشن معمولا همان پارتيشن Primary که C نام دارد مي باشد. براي فعال کردن پارتيشن Primary ساخته شده، در منوي اصلي برنامه، عدد 2 و سپس کليد Enter را فشار دهيد. حال عدد) 1اگر که مي خواهيد پارتيشن C شما فعال شود (را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا پارتيشن C به عنوان پارتيشن فعال انتخاب شود. دکمه ESC را بزنيد تا به منوي اصلي برنامه بازگرديد.
ساخت پارتيشن Extended
راي ساخت پارتيشن Extended، در منوي اصلي برنامه، عدد 1 و سپس کليد Enter را فشار دهيد. در صفجه ظاهر شده، عدد 2 و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا پيغامي همانند پيغام زير نمايان شود:

Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

Maximum space availabe for partition is 20180 Mbytes (53%)

Enter partition size in Mbytes or percent of dik space (%) to create an Extended DOS Partition: [20180]
چنان چه مي خواهيد مابقي فضاي هاردديسک باقيمانده را نيز پارتيشن بندي کنيد، در اين صفحه کليد Enter را فشار دهيد. درين صورت، تمامي فضاي باقيمانده به صورت پارتيشن Extended در خواهد آمد و ديگر، هيچ فضاي خامي، درون هاردديسک باقي نخواهد ماند. پس از ساخته شدن پارتيشن Extended، کليد ESC را فشار دهيد.
ساخت درايوهاي منطقي
پس از اينکه پارتيشن Extended ساخته شد و شما کليد ESC را فشار داديد، FDISK به شما مي گويد که هيچ درايو منطقي ساخته نشده است و پيغام زير را نمايش مي دهد:
Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

Maximum space available for logical drive is 20180 Mbytes (100%)

Enter logical drive size in Mbyte or percent of disk space (%): [20180]
حال مي توانيد درايوهاي منطقي خود را بسازيد. بدين منظور، حجم درايوهاي منطقي خود را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد.
حذف پارتيشنها از هاردديسک
براي حذف کردن پارتيشنهاي ساخته شده در يک هاردديسک، ابتدا مي بايست درايوهاي منطقي، سپس پارتيشن Extended و در نهايت پارتيشن Primary را حذف نمود. براي حذف درايوهاي منطقي از يک هاردديسک، در منوي اصلي برنامه FDISK، عدد 3 و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا منوي زير نمايان شود:
1. Delete Primary DOS Partition
2. Delete Extended DOS Partition
3. Delete Logical DOS Drive(s) in the Extended DOS Partition
4. Delete Non-DOS Partition
در اين منو، عدد 3 را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا صفحه اي نمايان شود. در اين صفحه، ليستي از درايوهاي منطقي به همراه نام آنها، به نمايش در آمده است و در انتهاي اين صفحه، پيغام زير نوشته شده است:
Total Extended DOS Partition size is 20180 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

WARNING! Data in a deleted Logical DOS Drive will be lost.
What drive do you want to delete? [ ]
در اين صفحه، حرف درايو منطقي اي که مي خواهيد آن را پاک نماييد، وارد کنيد (به عنوان مثال (E سپس کليد Enter را فشار دهيد. حال برنامه FDISK از شما، نام پارتيشن (Lable) را مي خواهد. نام پارتيشن را وارد کرده و کليد Enter را فشار دهيد. در اين لحظه، FDISK از شما سوالي مبني بر اينکه آيا مي خواهيد پارتيشن را پاک نماييد يا خير، مي پرسد. حرف Y را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد تا درايو منطقي مورد نظر شما پاک شود. پس از پاک کردن تمامي درايوهاي منطقي، نوبت به پاک کردن پارتيشن Extended مي رسد.
براي پاک کردن پارتيشن Extended، در منوي اصلي برنامه FDISK، عدد 3 را تايپ کرده و کليد Enter را فشار دهيد. سپس عدد 2 را تايپ کنيد و کليد Enter را فشار دهيد تا پيغام زير نمايان شود:
Total disk space is 38090 Mbytes (1 Mbyte = 1048576 bytes)

WARNING! Data in the Extended DOS Partition will be lost.
Do you wish to continue (Y/N)? [N]
در اين صفحه، حرف Y را تايپ کرده و سپس کليد Enter را فشار دهيد تا پارتيشن Extended پاک شود.
خب این هم آموزش کامل پارتیشن بندی امیدوارم که فرمت و کارهای دیگر را بلد باشید اما اگر خواستید باز هم در بخش نظرات بنویسید من در خدمتم و آن را هم آموزش می دهم البته یک کم اشاره می کنم که فرمان زیر مخصوص فرمت درایو سی می باشد
Format c:/s
بعد از کلمه فرمت یک فاصله باید قرار دهید و اگر هم خواستید جای سی درایوهای دیگری را می توانید جایگزین کنید مانند فلاپی درایو و البته بهتر است موقع نصب ویندوز شما اگر دارای 3 درایو هستید فقط سی را فورمت کنید و بقیه درایوها را در محیط ویندوز فومت و قابل استفاده کنید چون شما گزینه کوییک را هم دارید و سرعت و راحتی کار هم کاملا مشهود می باشد
یک نکته مهم هم این است که شاید شما هارد را فورمت کردید و خواستید ویندوز نصب کنید اما نشد شما باید با همین پارتیشن ها بازی کنید و در اصل یک بار پاک و دوباره بسازید تا اوپراتینگ سیستم فایلز شما کاملا مصدود شوند تا مراحل نصب به اتمام برسد .

به نام خدا

 سلام !!!

 حتما تا به حال خواسته اید نرم افزارهای مایکروسافت را روی سیستم خود را نصب کنید ولی در ابتدای نصب پیامی مبنی بر اینکه ویندوز XP شما اورجینال نیست و شما نمی توانید از این نرم افزار استفاده کنید. نگران نباشید در این ترفند ما به شما روشی یاد خواهیم داد که می توانید به سادگی ویندوز خود را برای مایکروسافت قانونی کنید.

برای انجام این ترفند مراحل زیر را طی نمایید:

Registry Settings

System Key: [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\WindowsNT\CurrentVersion\WPAEvents]

Value Name: OOBETimer

Data Type: ...

Value Data: ...

 

در قسمت راست پنجره، روی OOBETimer دوبار کلیک کنید تا پنجره ای باز شود.مقدار FF را در مقدار بالا فقط به 00 تغییر دهید. روی دکمه OK کلیک کنید و رجیستری را ببندید.
منوی Start گزینه Run کلیک کنید و این دستور را بنویسید:

C:\WINDOWS\system32\oobe\msoobe.exe /a

پنجره ای باز می شود به نام Activate Windows، گزینه دوم را انتخاب کنید و بعد Next را کلیک کنید.

از پنجره جدید بر روی Change Product keyکلیک کنید.

در قسمت New keyB7R7P - J63JP - 2J7VH - W3TDJ - PDP7Tو سپس بروی Update کلیک کنید.

به شما تبریک می گوییم، شما حالا ویندوز اورجینال و قانونی دارید.

 هشدار : به ياد داشته باشيد كه تغييرات نادرست در Registry ميتواند نتايج غير قابل پيش بيني داشته باشد لذا پيشنهاد ميشود قبل از هر گونه تغيير در Registry از آن يك كپي پشتيبان تهيه كنيد .

به نام خدا

 سلام !

 

 وقتی وارد اولين محيط ويندوز XP می شويد آرم ويندوز را می بينيد در صفحه ای سیاه که سه مستطيل آبی همينطور برای ۱۰ تا ۲۰ ثانيه از جلوی شما عبور داده می شود برای اينکه اين درپوش را برداريم و ببينيم ويندوز چه می کند مراحل زير را دنبال کنيد:

۱.در حوزه RUN دستور MsConfig را صادر کنيد.

۲.وارد زبانه BOOT.INI شويد.

۳.این سطر را در آن پیدا کنید:
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)WINDOWS="Microsoft Window XP Perofessional"/fastdetect

۴.از گزینه های پایین صفحه sos/ را پیدا کرده و مربع روبروی آن را علامت بزنید(در این حالت باید sos/ در جلوی سطر اضافه شود.)

۵.خوب حالا Apply بعد OK را بزنید.کامپیوتر از شما می خواهد Restart شود.شما با پاسخ مثبت همه چیز را به خوبی و خوشی تمام می کنید.

 از این به بعد شما آن آرم را نخواهید دید ،ولی در عوض کارهای ویندوز را در پس آن خواهید دید.

به نام خدا

 سلام !!!

 آیا مخترع Ctrl+Alt+Del را می شناسید؟

 توسط: یاسر سوری دیوید برادلی کد یکی از مشهور ترین کلید های ترکیبی جهان را نوشته است. ترکیب سه کید Ctrl+Alt+Del که از قدیم به سلام سه انگشتی معروف است. در پارک تحقیقی مثلث در کالوریای شمالی امریکا به ملاقات مردی می رویم به نام دیوید برادلی که تنها 5 دقیقه وقت خود را صرف نوشتن برنامه ی کرد که سال هاس سال است که تمام کاربران کامپیوتر را در سراسر جهان به خود مشغول کرده است. ما حصل کار یکی از مشهور ترین کلید های ترکیبی شناخته شده است. یعنی ترکیب سه کلید Ctrl+Alt+Del . فشار دادن توام این یه کلید. کامپیوتر ها را مجبور می سازد بر خلاف میل خود خاموش و روشن شده و به اصطلاح دوباره بوت شوند و به این ترتیب مزد تمرد و سرکشی خود را بچشند. خود برادلی می گوید: نمی دانستیم این کار قرار است به نشانه ی از فرهنگ تبدیل شود.من کار های خیلی زیادتری نسبت به Ctrl+Alt+Del انجام داده ام ولی متآشفانه و از بخت بد برای این یکی معروف شده ام!

به نام خدا

 سلام !!!

 تاريخچه mouse داگلاس انگبارت ماوس را در یک موسسه تحقیقاتی اختراع کرد نام این موسسه استانفورد بود ولی بعد از چند سال یعنی در سال 1970 شرکت زیراکس در کالیفرنیا با رهبری جک هالی و با کمک نمونه ساخته شده توسط داگلاس موفق شد ماوسی طراحی کنند که کارایی بالایی داشت این روند ادامه یافت تا در سال 1982 شرکتی به نام ماس سیستم ابتدایی ترین ماوس را برای رایانه های پرسونال آی بی ام تولید کرد البته قطب بدون انکار رایانه یعنی ماکروسافت هم در سال 1983 موس دو کلیدیخود را به جهانیان عرضه کرد البته در آن زمان به خاطر کم بودن وسعت کار با رایانه در ابتدا مفهوم ماوس درک نمی شد و جایگاهی نداشت ولی با ورود برنامه های آفیس و برنامه های مشابه کاربران فهمیدند که ماوس به آنها کمک خواهد کرد کارها سریع تر پیش رود آنالیز موس ماوس تقریبا جز ساده ترین سخت افزارها می باشد ولی معرفی بخش های مختلف آن خالی از لطف نیست قاب ماوس قاب ماوس همان شکل ظاهری ماوس هست که مشاهده می کنید و قطعات داخلی را محافظت می کند و از یک جهت بسیار مهم هست و آن نوع معماری ماوس هست که باید طوری باشد که انگشتان و دست دچار خستگی نشوند گوی ماوس این بخش مخصوص ماوس های تقریبا قدیمی هست و وقتی شما ماوس را روی سطحی حرکت می دهید آن گوی هم همان طور حرکت می کند و لازمه حرکت خوب و بدون اشکال گوی تمیزی سطحی است که موس روی آن می باشد معمولا گوی ها لاستیکی هست و دارای مرکزیت فلزی غلتک یکی از بخش های مهم ماوس همین غلتک ها هستند آنها به صورت قائم قرار دارند و تمام جهت هایی که ماوس می تواند طی کند را حمایت می کنند تا در نتیجه حرکتی از دید ماوس پنهان نماند چرخ ها هر کدام از غلتک های ماوس به چرخی .صل هستند به این ترتیب غلتکها هم زمان با گوی تکان می خورند با حرکت خود چرخ ای متصل به انتهای خود را نیز می چرخانند بخش هایی دیگر هم هستند که تنها نام آنها برده می شود و زیاد در بحث این مقاله نمی گنجد که تک تک درمورد آنها توضیح دهیم میله های هادی دیودها و آشکارسازهای نوری و کلیدهای موس بخش ای دیگر این سخت افزار هستند راهنمای خرید ابتدا باید شما تعیین کنید چه گونه ای از ماوس را نیاز دارید ماوس های مکانیکی به علت دردسرهای زیاد امروزه کمتر خریداری می شوند و از گزینه ماوس های نوری استفاده می شود به چند علت اول اینکه آنها نیاز به تمیز کردن گوی و محیط زیر ماوس ندارند و همه جا و راحت کار می کنند و دلیل مهم تر اینکه دقت حرکت بیسار بیشتری دارند و شما حتی می توانید در برنامه های گرافیکی روی پیکسل ها هم در مقیاس بالا با ماوس نوری حرکت کنید بعد از انتخاب نوع ماوس باید رابط درگاه سریال آنرا مورد ارزشیابی قرار دهید امروزه دو نوع استاندارد در پیش روی داریم بیشتر رایانه ها از رابط 9 پایه ای دی استفاده می کنند ولی برخی از رایانه ها از رابط 25 پایه ای بهره می برند حالا چرا؟ چون در برخی از رایانه ها رابط 9 پایه ای موجود نیست و در برخی در رایانه ها درگاه سریال کام یک 25 پایه ای می باشد ولی اگر ماوس سازگاری نداشت می توانید از تبدیلگرها بهره ببرید که در بازار موجود است در کل مهمترین مقیاس ها همین ها بودند ولی یکی از دلایل خرید می تواند نام شرکت و اعتبار آن باشد برای مثال ماوس های شرکت ماکروسافت کاملا شناخته شده است البته اصل های آن امیدوارم با این مقاله نسبتا کامل شما با ماوس و کارایی آن آشنا شده باشید .

به نام خدا

 سلام !

 DNS چیست ؟

 DNS از کلمات Domain Name System اقتباس و يک پروتکل شناخته شده در عرصه شبکه های کامپيوتری خصوصا" اينترنت است . از پروتکل فوق به منظور ترجمه اسامی کامپيوترهای ميزبان و Domain به آدرس های IP استفاده می گردد. زمانی که شما آدرس http://www.srco.ir را در مرورگر خود تايپ می نمائيد ، نام فوق به يک آدرس IP و بر اساس يک درخواست خاص ( query ) که از جانب کامپيوتر شما صادر می شود ، ترجمه می گردد . تاريخچه DNS DNS ، زمانی که اينترنت تا به اين اندازه گسترش پيدا نکرده بود و صرفا" در حد و اندازه يک شبکه کوچک بود ، استفاده می گرديد . در آن زمان ، اسامی کامپيوترهای ميزبان به صورت دستی در فايلی با نام HOSTS درج می گرديد . فايل فوق بر روی يک سرويس دهنده مرکزی قرار می گرفت . هر سايت و يا کامپيوتر که نيازمند ترجمه اسامی کامپيوترهای ميزبان بود ، می بايست از فايل فوق استفاده می نمود . همزمان با گسترش اينترنت و افزايش تعداد کامپيوترهای ميزبان ، حجم فايل فوق نيز افزايش و امکان استفاده از آن با مشکل مواجه گرديد ( افزايش ترافيک شبکه ). با توجه به مسائل فوق ، در سال 1984 تکنولوژی DNS معرفی گرديد . پروتکل DNS DNS ، يک "بانک اطلاعاتی توزيع شده " است که بر روی ماشين های متعددی مستقر می شود ( مشابه ريشه های يک درخت که از ريشه اصلی انشعاب می شوند ) . امروزه اکثر شرکت ها و موسسات دارای يک سرويس دهنده DNS کوچک در سازمان خود می باشند تا اين اطمينان ايجاد گردد که کامپيوترها بدون بروز هيچگونه مشکلی ، يکديگر را پيدا می نمايند . در صورتی که از ويندوز 2000 و اکتيو دايرکتوری استفاده می نمائيد، قطعا" از DNS به منظور ترجمه اسامی کامپيوترها به آدرس های IP ، استفاده می شود . شرکت مايکروسافت در ابتدا نسخه اختصاصی سرويس دهنده DNS خود را با نام ( WINS ( Windows Internet Name Service طراحی و پياده سازی نمود . سرويس دهنده فوق مبتنی بر تکنولوژی های قديمی بود و از پروتکل هائی استفاده می گرديد که هرگز دارای کارائی مشابه DNS نبودند . بنابراين طبيعی بود که شرکت مايکروسافت از WINS فاصله گرفته و به سمت DNS حرکت کند . از پروتکل DNS در مواردی که کامپيوتر شما اقدام به ارسال يک درخواست مبتنی بر DNS برای يک سرويس دهنده نام به منظور يافتن آدرس Domain می نمايد ، استفاده می شود .مثلا" در صورتی که در مرورگر خود آدرس http://www.srco.ir را تايپ نمائيد ، يک درخواست مبتنی بر DNS از کامپيوتر شما و به مقصد يک سرويس دهنده DNS صادر می شود . ماموريت درخواست ارسالی ، يافتن آدرس IP وب سايت سخاروش است . پروتکل DNS و مدل مرجع OSI پروتکل DNS معمولا" از پروتکل UDP به منظور حمل داده استفاده می نمايد . پروتکل UDP نسبت به TCP دارای overhead کمتری می باشد. هر اندازه overhead يک پروتکل کمتر باشد ، سرعت آن بيشتر خواهد بود . در مواردی که حمل داده با استفاده از پروتکل UDP با مشکل و يا بهتر بگوئيم خطاء مواجه گردد ، پروتکل DNS از پروتکل TCP به منظور حمل داده استفاده نموده تا اين اطمينان ايجاد گردد که داده بدرستی و بدون بروز خطاء به مقصد خواهد رسيد . فرآيند ارسال يک درخواست DNS و دريافت پاسخ آن ، متناسب با نوع سيستم عامل نصب شده بر روی يک کامپيوتر است .برخی از سيستم های عامل اجازه استفاده از پروتکل TCP برای DNS را نداده و صرفا" می بايست از پروتکل UDP به منظور حمل داده استفاده شود . بديهی است در چنين مواردی همواره اين احتمال وجود خواهد داشت که با خطاهائی مواجه شده و عملا" امکان ترجمه نام يک کامپيوتر و يا Domain به آدرس IP وجود نداشته باشد . پروتکل DNS از پورت 53 به منظور ارائه خدمات خود استفاده می نمايد . بنابراين يک سرويس دهنده DNS به پورت 53 گوش داده و اين انتظار را خواهد داشت که هر سرويس گيرنده ای که تمايل به استفاده از سرويس فوق را دارد از پورت مشابه استفاده نمايد . در برخی موارد ممکن است مجبور شويم از پورت ديگری استفاده نمائيم . وضعيت فوق به سيستم عامل و سرويس دهنده DNS نصب شده بر روی يک کامپيوتر بستگی دارد. ساختار سرويس دهندگان نام دامنه ها در اينترنت امروزه بر روی اينترنت ميليون ها سايت با اسامی Domain ثبت شده وجود دارد . شايد اين سوال برای شما تاکنون مطرح شده باشد که اين اسامی چگونه سازماندهی می شوند ؟ ساختار DNS بگونه ای طراحی شده است که يک سرويس دهنده DNS ضرورتی به آگاهی از تمامی اسامی Domain ريجستر شده نداشته و صرفا" ميزان آگاهی وی به يک سطح بالاتر و يک سطح پائين تر از خود محدود می گردد . internic ، مسئوليت کنترل دامنه های ريشه را برعهده داشته که شامل تمامی Domain های سطح بالا می باشد ( در شکل فوق به رنگ آبی نشان داده شده است) . در بخش فوق تمامی سرويس دهندگان DNS ريشه قرار داشته و آنان دارای آگاهی لازم در خصوص دامنه های موجود در سطح پائين تر از خود می باشند ( مثلا" microsoft.com ) . سرويس دهندگان DNS ريشه مشخص خواهند کرد که کدام سرويس دهنده DNS در ارتباط با دامنه های microsoft.com و يا Cisco.com می باشد . هر domain شامل يک Primary DNS و يک Secondary DNS می باشد . Primary DNS ، تمامی اطلاعات مرتبط با Domain خود را نگهداری می نمايد. Secondary DNS به منزله يک backup بوده و در مواردی که Primary DNS با مشکل مواجه می شود از آن استفاده می گردد . به فرآيندی که بر اساس آن يک سرويس دهنده Primary DNS اطلاعات خود را در سرويس دهنده Secondary DNS تکثير می نمايد ، Zone Transfer گفته می شود . امروزه صدها وب سايت وجود دارد که می توان با استفاده از آنان يک Domain را ثبت و يا اصطلاحا" ريجستر نمود . پس از ثبت يک Domain ، امکان مديريت آن در اختيار شما گذاشته شده و می توان رکوردهای منبع (RR ) را در آن تعريف نمود. Support, www و Routers ، نمونه هائی از رکوردهای منبع در ارتباط با دامنه Cisco.com می باشد. به منظور ايجاد Subdomain می توان از يک برنامه مديريتی DNS استفاده نمود . www و يا هر نوع رکورد منبع ديگری را می توان با استفاده از اينترفيس فوق تعريف نمود . پس از اعمال تغييرات دلخواه خود در ارتباط با Domain ، محتويات فايل های خاصی که بر روی سرويس دهنده ذخيره شده اند نيز تغيير نموده و در ادامه تغييرات فوق به ساير سرويس دهندگان تائيد شده اطلاع داده می شود . سرويس دهندگان فوق ، مسئوليت Domain شما را برعهده داشته و در ادامه تمامی اينترنت که به اين سرويس دهندگان DNS متصل می شوند از تغييرات ايجاد شده آگاه و قادر به برقراری ارتباط با هر يک از بخش های Domain می گردند. مثلا" در صورتی که قصد ارتباط با Support.Cisco.com را داشته باشيد، کامپيوتر شما با سرويس دهنده DNS که مسئوليت مديريت دامنه های Com. را دارد ، ارتباط برقرار نموده و سرويس دهنده فوق اطلاعات لازم در خصوص دامنه Cisco.com را در اختيار قرار خواهد داد . در نهايت سرويس دهنده DNS مربوط به Cisco.com ( سرويس دهنده فوق ، تمامی اطلاعات مرتبط با دامنه Cisco.com را در خود نگهداری می نمايد ) ، آدرس IP کامپيوتر مربوط به Support.Cisco.com را مشخص نموده تا امکان برقراری ارتباط با آن فراهم گردد .

به نام خدا

آموزش مقدّماتی Quick BASIC :

ثابت ها :

ثابت ها در طول يک برنامه تغيير نمي کنند و به دو دسته ثابت هاي عددي و ثابت هاي نشانه اي تقسيم مي شوند .ثابت عددي خو به ثابت عددي صحيح و اعشاري تقسيم مي شود .نمونه هايي از

ثابت عددي صحيح :  -4 , 0 , +27 , -347 , 19000 , -7496 , -56

ثابت عددي اعشاري : 12.84 , -113.01 , 0.0024 , 0.000012

در صورتي که ثابت اعشاري بسيار بزرگ يا بسيار کوچک باشد ، به صورت تواني نمايش داده مي شود مثلا   0.000000012 = 12E-9  ,  190000000 = 1.9E+8  ,  .0001 = .01E-2 عددبعد از E بايد صحيح باشد. وظيفه ثابت ها ، دادن مقدار اوليه به متغيرها ويا در حين اجراي برنامه است .

تمرين : درعبارات زير ثابت هاي عددي را مشخص کنيد و علت ثابت نبودن بقيه را بيان کنيد .

.200   ,  0.1  ,  -0.0  ,  +0  ,  1.98$  ,  12E3.4  ,  1+37  ,  1340.E-47  ,  1.2E30.  ,  1492.16E-04  ,  9.48m  ,  17E-38  ,  E+17

 ثابت هاي  نشانه اي :  معمولا در متن برنامه به کار مي روند و کاربرد انها در گويا نمودن خروجي برنامه است . ثابت نشانه اي بايد در داخل يک جفت علامت نقل قول   “   “  قرار داده مي شود نمونه هايي

 “ ALI-REZA”  , “ YOU WON”  ,  “TELEPHONE No. 3339152”  , “HI, How are you”  , “ Try again”

طول ثابت نشانه اي نبايد از 255   نشانه بيشتر باشد .

متغيرها :

آنچه که در طول برنامه بتواند تغير محتوي دهد متغير ناميده مي شود . در هر زبان برنامه نويسي براي متغير نامي اختيار کرد . بدين وسيله مي توان از محتواي آن استفاده کرد يا محتوايش را تغيير داد. تشخيص متغيرهاي يک مسئله ، انتخاب نام مناسب براي آن ها و اصولا کار کردن  با متغيرها از عوامل مهم برنامه نويسي به زان هاي طح بالا است .

براي انتخاب نام متغير نکات زير را مد نظر گرفت :

الف ) نام متغير تنها از تعدادي حرف و رقم تشکيل مي شود که اولين نشانه از سمت چپ بايد حرف باشد ، نشانه بعد از متغير  مي تواند يک از علائم زير باشد .

%   براي متغيرهاي صحيح کوتاه ( از -32768  تا  32767  )

&   براي متغيرها يا ثابت هاي صحيح بلند ( از -2147483648   تا  2147483647  )

!  براي متغيرهاي اعشاري معمولي

#  براي متغيرهاي اعشاري با دقت مضاعف

$  براي متغيرهاي نشانه اي ( رشته اي )

اگر از علائم استفاده نشود ، در زبان بيسيک اعشاري معمولي تلقي مي شود .

ب ) انتخاب نام مناسب براي يک متغير  در خوانا بودن ، فهميدن و سهولت مراجعات بعدي بسيار اهميت دارد . نام متغير تا حدودي معناي مفهومي آنرا داشته باشد .

ج ) نام متغير نبايد از کلمات کليدي بيسيک انتخاب ( مثل از  دستورات ويا رابط هاي رياضي )

مثال : NUMBER  ,  N$  ,  MAX  ,  AVREGE  ,  SIDE  ,  AREA  ,  SUM  , A$  ,  B20  , A1B2  , M

تمرين : متغيرهاي عددي و نشانه اي و آنهايي که نمي توانند نام متغير باشند را مشخص کنيد .

ABCD   ,  ITEM  ,  VARIABLE  ,  NO.  ,  A**2  ,  DOLLAR  ,  A.B  ,  NAME$   ,  BLA$

نمادهاي عملياتي :

+ براي عمل جمع زدن

-  براي عمل تفريق

/  براي عمل تقسيم

*  براي عمل ضرب

^  براي توان رساني

\  براي تقسيم با خارج قسمت صحيح

MOD   براي تعيين باقي مانده تقسيم

 

اولويت انجام عمليات :

الف ) کليه اعمال رياضي را از چپ به راست انجام مي دهيم

ب ) ابتدا داخل پرانتز ها حساب مي شوند .

پ ) توان رساني

ت ) قرينه سازي

ث ) ضرب و تقسيم هم اولويت هستند ( آنکه سمت چپ قرار دارد)

ج  ) تقسيم با خارج قسمت صحيح ( \ )

چ ) باقيمانده تقسيم ( MOD )

ح ) جمع و تنفريق هم ارزش هستند .

تمرين :  اولويت عبارات زير را مشخص کرده معادل رياضي آنرا نيز بنويسيد .

 

عبارات رياضي زير را ابتدا به عبارات زبان بيسيک تبديل سپس براي هر عبارت اولويت تعيين کنيد .

 

توابع :

اغلب برنامه نويسان از توابع رياضي استفاده مي کنند . اين توابع به صورت تعريف شده در نرم افزار زبان بيسيک موجود است( در بخش هاي قبلي معرفي شده است ). کاربرها مي توانند با توجه به خصوصيات آنها  از توابع در برنامه خود استفاده نمايند .

مثال :

 

عدد پي ? را در زبان بيسيک اين گونه معرفي مي کنند . مي دانيم که تانژانت پي چهارم برابر يک است بنابراين آرک تانژانت يک برابر با پي چهارم مي شود . بنابراين پي برابراست با 4 * ATN ( 1 )  

تمرين :  عبارات زير را به زبان بيسيک بتويسيد .

 

خطوط مثلثاتي x درجه را چگون مي توان توسط کامپيوتر حساب کرد ؟ توجه داريد که ? ( پي ) تقريبا 3.141593   است . براي اينکه خطوط مثلثاتي زواياي برحسب درجه را حساب کنيد ؛ ابتدا اندازه  آن زاويه را به راديان تبديل کنيد . مثلا  /3 ?  60o =   يعني 1.47198 راديان است .

 

زير برنامه

زير برنامه يا برنامه فرعي ، بخشي مستقل از برنامه اصلي را تشکيل مي دهد . هر زير برنامه مجموعه اي از دستورالعمل هاست که هدف خاصي را دنبال کرده و به دفعات در برنامه اصلي فراخوانده شده و اجرا گردد.به دليل استقلال زير برنامه در يک برنامه اصلي مي تواند تعدادي زير برنامه باشد .يکي از ويژگي هاي زير برنامه اين است که از مقادير متغيرهاي برنامه اصلي مي توانند استفاده کنند .

با تقسيم يک برنامه به چند زير برنامه مي توان برنامه اصلي را قابل فهم و خوانتر نمود .

نکته : زير برنامه بعد از دستور END برنامه اصلي قرار مي گيرند .

دستور SUB 

با استفاده از اين دستور مي توان يک برنامه فرعي ايجاد کرد ، شکل کلي زير برنامه :

( ليست پارامترها )   نام زير برنامه   SUB

محتواي  زير برنامه  

END SUB

ليست پارامترها : متغيرهايي هستند که بايد از برنامهاصلي به زير برنامه منتقل شوند .

فرا خواني يک زير برنامه : فراخواني يک زير برنامه به معناي اجراي زير برنامه مي باشد . دستور CALL اين کار را انجام مي دهد . شکل کلي دستور           ( آرگومان ها )   نام زير برنامه       CALL

آرگومان : به مجموعه متغيرهاي مختلف که موقع فراخواني به زير برنامه منتقل مي شوند ، آرگومان گفته مشود .

نکته : متغيرهاي زير برنامه ، مقادير خود را فقط در داخل آن زير برنامه حفظ مي کنند به چنين متغيرهايي متغير محلي مي گويند.

برنامه اي بنويسيد که بتواند عددي را از ورودي خوانده سپس با استفاده از برنامه فرعي FACT  فاکتوريل آنرا محاسبه کرده نمايش دهد .

CLS

INPUT  n

CALL  FACT(n)

END

----------------

SUB   FACT (n)

    Mul = 1

    FOR  I = 1   To   n

        Mul = Mul * I

    NEXT  I

    PRINT  n”!”,Mul

END SUB

دستور  GOSUB  ,  RETURN

از دستور GOSUB به منظور انتقال کنترل به زير برنامه استفاده مي گردد و دستور RETURN  کنترل را به دستور بعد از    GOSUB هدايت مي نمايد . شکل کلي                               

شماره خط يا برچسب   GOSUB

--

--

--

شماره خط يا برچسب  RETURN

شماره خط يا برچسب :  برچسب يا شماره خط ، خطي از برنامه اصلي را مشخص مي کند که زير برنامه مربوطه از آنجا آغازمي گردد و ذکر آن در اين دستور اجباري است .

نکته : شماره خط نمي تواند به صورت متغير يا عبارت بيان شود .

اجراي زير برنامه تا زمان برخورد به اولين دستور RETURN  ادامه مي يابد ؛ سپس کنترل به دستور بعد از دستور GOSUB  هدايت مي شود . اگر در دستور RETURN  برچسب يا شماره خطي ذکر شود کنترل بعد از اجراي زير برنامه به شماره خط يا برچسب انتقال مي يابد.

مثال : نمايش سه رشته کنار يکديگر با اجراي يک زير برنامه

CLS

GOSUB  40

END

---------------

40 PRINT  “ SubrotINE” ;

    PRINT  “  IN” ;

    PRINT  “  Progress”

RETURN

مثال 2: برنامه زير نام چهار نفر را از ورودي دريافت کرده سپس حروف دوم آن ها را کنار هم قرداده و نمايش مي دهد .

CLS

GOSUB  100

PRINT  y$

END

--------------

100  FOR  I = 1   To   4

           INPUT x$

           Y$ = y$ MID$( x$ , 2 1 )

     NEXT  I

RETURN

دستور ON  …   GOSUB

از اين دستور براي انشعاب يا کنترل برنامه به چند زير برنامه دلخواه بر اساس مقادير مختلف يک عبارت محاسباتي يا يک متغير استفاده مي شود . شکل کلي دستور :

شماره خطوط  يا برچسب ها        GOSUN     عبارت  يا متغير   ON

شماره خطوط  يا برچسب ها  : اولين خطوطي از زير برنامه ها را مشخص مي کند که انشعاب به آنها براساس مقدار متغير يا عبارت محاسباتي که در دستور فوق گنجانده شده ، انجام مب پذيرد .اگر مقدار عبارت  يا  متغير يک باشد کنترل برنامه به اولين شماره خط يا برچسب منتقل مي شود و اگر مقدار عبارت يا متغير دو باشد کنترل برنامه به دومين شماره خط يا برچسب منتقل مي شود و به همين ترتيب ادامه پيدا مي کند .

مقدار عبارت  يا متغير : مي تواند هر عددي از  1  تا 255 باشد .

مثال 1:

CLS

FOR  I = 1    TO    2

     ON  I   GOSUB    ONE , TWO

NEXT  I

END

ONE : PRINT  “ ONE “

       RETURN

TWO  : PRINT  “ TWO “

       RETURN

مثال 2 : محاسبه مجموع ، تفاضل ،حاصل ضرب و يا تقسيم دو عدد دلخواه با انتخاب شماره يک گزينه توسط کاربر از منوي نمايش داده شده .

DO

   CLS

   INPUT  A , B

   INPUT  “ SELECT No. ( 1  -  4 )” ; N

   ON  N  GOSUB  100 , 200  , 300 , 400

   IF  (N = 5)   THEN

        END

   END IF

LOOP

100   PRINT  A ;” + ”; B; “=”; A + B

      RETURN

200  PRINT  A ;” - ”; B; “=”; A - B 

      RETURN

300   PRINT  A ;” * ”; B; “=”; A * B

      RETURN

400   PRINT  A ;” / ”; B; “=”; A / B

      RETURN

 

 

 

 

آرايه :

مجموعه اي از متغيير هاي هم نوع است كه با يك نام در حافظه نگهداري مي شود . هرمتغير درون آرايه با يك انديس قابل دسترسي مي باشد كه اين انديس مكاني از آرايه را كه آن متغير اشغال كرده است مشخص مي نمايد . متغيرهاي مجزا از هم نيز عناصر آرايه ناميده مي شوند .

آرايه ها مي توانند داري يك يا چند بعد باشند. آرايه هاي يك بعدي براي نگهداري ليستي از مقادير مورد استفاده قرار مي گيرند. عناصر درون آرايه يك بعدي با دنباله اي از اعداد صحيح يا عبارت صحيح اند�